مرداب عشق ( مرداب مرگ )

در تمام لحظه هایم کسی خلوت تنهاییم را حس نکرد،اسمان غم گرفته هیچگاه برکه ی طوفانیم را حس نکرد،او که سامان غزل هایم از اوست بی سر و سامانیم را حس نکرد   انتظار پشت انتظار شد ندیدمت،موج صبر خیز من بخار شد ندیدمت، ایستاده ام میان گردباد لحظه ها ،گیسوان برفی ام غبار شد ندیدمت،ای نشسته روبه روی من ملامتم مکن،چشم هایم ز گریه تار شد ندیدم ناله در کوه سر میدهم بی پاسخ است،کوه هم گویی دگر نمی فهمد آواز مرا     مانده ام در کوچه های بی کسی،سنگ قبرم را نمیسازد کسی،مردم و خاکسترم را باد برد،بهترین یارم مرا از یاد برد

 

خواهم غم دل با تو بگویم جا نمی یابم!!!!!!!!!

اگر جایی شود پیدا تورا تنها نمی یابم!!!!!!!!!!!!  

وگر جایی شود پیدا و من یابم تورا تنها!!!!!!!!!!!!!!  

 زشادی دست و پا گم کنم دگر خود را نمی یابم!!!!!!!!!

به دلم گفتم ای ساده فراموشش کن!/تا کی چشم بر این جاده فراموشش کن/فرض کن گل نفرستاده فراموشش کن/مردمان نگاهش قله نشینند هنوز/دل که در دره نیوفتاده فراموشش کن/به شما بر نخورد حال غزل بود و گذشت/اتفاقیست که افتاده فراموشش کن                                                           هیچ کس در به درت نیست به خیالت نرسد/هیچ تاجی به سرت نیست به خیالت نرسد/هیچ عاشق صفت و شاعر دل سوخته ای،شب و روز نوحه گرت نیست به خیالت نرسد/با تو یا بی تو به هر حال زمین میگردد،هیچ کس منتظرت نیست به خیالت نرسد...

ما دوتا ماهی بودیم توی دریای کبود،خالی از اشکای شور از غم بود و نبود، پولکامون رنگارنگ روزامون خیلی قشنگ،آسمونمون یکی    خونمون یه قلوه سنگ،خندمون موجارو تا ابرا میبرد    وقتی دلگیر بودم اون قصه میخورد،تورای ماهی گیرا وا نمیشد   عاشقی تو دریا تنها نمیشد،خوابمون مثل صدف پر مروارید نور  ، پر شد این قصه ی ما توی دریاهای دور،همیشه نک میزدیم به حبابای درشت،تا که مرغ ماهیخوار اومد و جفتمو کشتدلش اتیش بگیره  اون دل خونه خراب،دیگه غریب منه سایش افتاده رو آب، بعد ما نوبت جفتای دیگس   روز مرگ زشت دل های دیگس،ای خداکاری بکن یادش بره که یه ماهی این پایین منتظرهنمیخوام تنها باشم ماهی این دریا باشم دوست دارم که بعد از این توی قصه ها باشم

بیا تا برات بگم آسمون سیاه شده/دیگه هر پنجره ای به دیواری وا شده/بیا تا برات بگم گل تو گلدون خشکیده/دست سردم تا حالا دست گرمی ندیده/بیا تا مثل قدیم واسه هم قصه بگیم/گم بشیم تو رویاها قصه از غصه بگیم/بیا تا برات بگم قصه ی بره وگرگ که چجور اشنا شدن توی یک دشت بزرگ/اخه شب بود میدونی بره گرگو نمیدید/بره از گرگ سیاه حرفای خوبی شنید/بره ی تنها رو گرگ به یه شهر تازه برد/بره تا رفت تو خیال گرگ پریدو اونو خورد/بره باور نمیکرد گفت شاید خواب میبینه ولی دید جای دلش خالیه توی سینه/بیا تا برات بگم تو همون گرگ بدی/که با نیرنگ و فریب به سراغم اومدی